Okuyuculara Soruyoruz: Düğünler neden işkence?

29 May

Daha önce de yazmıştım, bu aile ziyaretleri bana hiç iyi gelmiyor. Dengem bozuluyor, gairp bir sınırlanmışlık hissi, korkunç bir sinire dönüşüyor. Out olmadan geçirilen sinir nöbetleri geri dönüyor sanki. Nefret ediyorum aile ziyaretlerinden.

Hele bu aile ziyaretleri yıllarca yurt dışında yaşayıp, azıcık yurda döndükten sonra yapılıyorsa. Hele bu aile ziyaretleri, sevgilinin kucağından kalkılıp, İzmir sıcağına gelmek suretiyle gerçekleşiyorsa.

Annem ben daha Amerika’dayken tutturdu; ‘Bu düğüne katılmamız lazım. Sen de geleceksin.’ Beni aldı bir telaş. Etraftaki herkes bana ve aldığım eğitime saygı duyacak da, ben ağzımı açınca başlayacak yine o sorgulayan bakışlar, suratıma fırlatılan ‘acaba?’lar.

Kaldı ki, normal hayatımda hiç umrumda değil. Yolda sevgilimle öpüşürken biri laf etse, karşılığını çat diye veriyorum. Çalıştığım insanlarla, arkadaşlarımla, partide yeni tanıştığım birisiyle gay hakları üzerine muhabbet ediyorum, şakalarımı yapıyorum, erkek kesiyorum. Bunlarda hiç mi hiç sorun yok.

Ama hala açılınmamış bir aile var. Bir şekilde susturmuşum ‘kız arkadaşın var mı?’ sorularını –Hayır, yalan söyleyerek değil. Kariyerimi bahane ederek. Ayrıca o günden beri hep ‘evleneceğim insan’ dedim, cinsiyetsizleştirdim kelimelerimi, güzel bir önhazırlık olarak algılanabilir.- Onlara ‘Kahrolsun Heteronormativite’ temalı konuşmaları hala yapamıyorum.

Ayrıca insan merak ediyor: Şimdi Grindr’ı açsam etrafta kimi görürüm acaba? Şu bekar masasındakiler gerçekten bu kadar tatlı mı, yoksa ben kendimi mi kandırıyorum? Tek başına zeybek oynayan şu dalyan gibi delikanlıyı kaç dakika pürdikkat izlemem makbul? –Bu soruların cevaplarını özellikle burada yaşayan dostlardan istiyorum.-

Ayrıca etrafta ve özellikle düğünlerde kimse korkunç yüksek homoerotizm’in farkında değil. Oynarken birbirinin gözlerinin içine gülümseyen damat ve arkadaşları, insanların birbirini sürekli her fırsatta öpmesi, yaşlı amcaların ufacık adale gördüklerinde onları sıkması – en son omzuma petit bir mesaj aldım alakasız bir amcadan.

Hiç tarzım olmayan aşırı bunaltıcı bir yazı yazdım Sevgili Okuyucular, ama söyleyin: Sizce de artık kazan kaldırma vakti gelmedi mi? Pride’a katılınca işler bitiyor mu? Kendimize dair bir sistem geliştirmişiz, out and proud işlemiyor burada, o çok belli. Ama yine de kendi alanımızı artıracak birkaç kolektif adım atsak fena olmaz mı? Daha dün yeni Anayasa tartışmalarında bloke edildi cinsel tercih ve cinsel yönelime göre ayrımcılığın yasaklanması. Belki hayatta kalıyoruz, ama işler hiç iyiye gitmiyor. Bir düğün bile işkenceye dönüşmüşse, oturup düşünmemiz şart arkadaşlar.

Paylaşsanıza düşüncelerinizi bizle. En azından bunu yapalım. Haydi!

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: