İlahi İşaret

31 Mar

Ayrılık sonrası dönemin en belirgin özelliklerindendir geleceğe karşı umutsuz olmak. İnsan sürekli şu hayatta ne kadar yalnız olduğunu kendine söyler durur. Üzerine arkadaşlarının ‘Sana zaten layık değildi!’ ‘Daha iyisini bulacaksın, bak görürsün.’ gibi lafları nedeniyle, insan kendini daha da kötü hisseder. Evet, hem onca zamanı boşa harcadım, hem de asla eski sevgilim gibi güzel konuşan, hakkını vererek seven, harika öpüşen ve sevişen birisini bulamayacağım, diye düşünür durur insan.

Ta ki ‘ilahi işaret’e kadar.

Image

Şimdi diyeceksiniz, bu Giddens blog’dan uzak geçirdiği zamanlarda iyice dine bağlamış, ilahi milahi diyor. Hayır Sevgili Okuyucular, dine sarmadım. Arada yoga filan yapmış olsam da, hala Uzakdoğu felsefelerine de bulaşmadım. Ama benim şu an en kötüsünden bir magic realist bir sıfata ihtiyacım var. Zira tanımlayacağım şeyin rasyonellik çerçevesinde açıklanabilir bir hali yok.

two guysİlahi işaret dediğim şey çok basit. Hani bazen bir sitede, bir telefon uygulamasında veya bir konferansta birisiyle karşılaşırsınız, muhabbet kendiliğinden ilerler, hem de sadece ilerlemez, çok güzel ilerler. O an tek istediğiniz o insanla çok daha fazla vakit geçirmektir, ve o insan sizin ilahi işaretinizse onun da yapacak başka hiçbir şeyi yoktur, tüm bir geceyi veya hafta sonunu sizinle geçirebilecektir. Ve en önemlisi, oyunun kuralı bellidir: Belirli süre bitince o şehrine dönecektir ve bir daha görüşmek büyük ihtimalle imkansız olacaktır.

Sevgiliden yeni ayrılmış bünyeye bundan daha güzel bir terapi olamaz. Çünkü az zamanda her türlü iletişimde çok büyük işler başarmanın hafifliği hem insanı feraha erdirir, hem de insanın içini bir umut kaplar. İnsan farkına varır ki, bu güzel adamlar dünyada mevcutlar ve herhangi birisiyle tanışmak aslında sadece şans işi.

İlahi işaret size ne arıyorsanız bulacağınızı gösteren büyülü bir andır. İlahi işaret hem sırtınızı sıvazlar, kendinizi iyi hissettirir, hem de her şeyin daha iyi olacağını mükemmel bir şekilde gösterir.

LAŞu zamana kadar bu işaretlerden iki tane aldım. Bir tanesinde Los Angeles’tan şehrime kitap tanıtımı için gelen genç, başarılı ve çok yakışıklı bir antropolog ile bütün gece boyunca tüm iletişim yöntemlerini kullanarak ruhumuzun en ince derinliklerine bakmıştık. Hala arada konuşuruz, ama mesela ben Los Angeles’a gittiğimde onu aramam. Çünkü tek gecelik o ilişkimizde şu zamana kadar yaşadığım pek çok uzun ilişkiden daha güzel öyle şeyler paylaştık ki, o büyülü an bize yetti. Jesse ve Celine gibi 20’li romantikler olmadığımız için de bir daha görüşelim diye tutturmadık hiç.

kahireİkincisi ise bu yazıyı bu sabah bana yazdıran, yine genç, başarılı ve çok yakışıklı birisi ama bu sefer ilahi işaretimiz bir kültürel çalışmalar doktora öğrencisi. Okulumuzdaki konferansta sunum yapmak için Kahire’den kalkıp gelen bu harika insanı ilk günden gözüme kestirmiş olsam da ancak konferansın kapanış yemeğinde yakalayabildim. (Evet, işkolik genlerim hala hayatta.) Konuştuk, yemek yedik ve sonrasında ben mi onu bırakmadım, o mu beni bırakmadı, orası belli değil. Kendisini şehrimizin ünlü gay hipster partisine davet ettim, davetimi hemen kabul etti, tüm gece ince bir zekayla örülmüş hem direkt hem de imalı—tam bir mental mastürbasyon örneği—diyaloğumuzla geçti. Gecenin sonunda öyle bir noktaya gelmiştik ki, ikimiz de yatmanın iyi bir fikir olmayacağı hususunda birleştik ve o, tüm dekolonizasyon teorilerini geriye çevirerek, reddettiği egzotik kimliğinden, egzotik kimliğini reddeten başka bir öznenin gözünde, muhteşem bir egzotik kimlik yaratmış oldu. Bu nedenle ben sabah baş ağrımı bir yana koyup, böylesi bir zekanın ve hinliğin nasıl da böyle güzel bir vücut ve yüzde birleştiğini düşünürken, kendisinin ilahi işaretlerimden birisi olduğuna kanaat getirdim.

Kahireli bu dostum da, Los Angeles’lı antropolog gibi, bana verilen bir işaret aslında. Ve akıbeti de onun gibi olacak. Sabah uyanınca hemen Kahire’de çalışma ve Arapça öğrenme planları yapmış olsam da, biliyorum ki bu his yarın veya öbür gün geçecek. Ve ben Kahire’ye gittiğimde onu aramayacağım. Ama Kahire’ye gideceğim. Hayat böyle bir şey. Kimileri yeniden karşılaşmak için kitap yazıyor, benimse tek derdim güzel yerler görmek.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: